durak

tractatus

2012-02-02T15:28:00.000-08:00

Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen.

Üzerinde konuşulmayan konusunda susmalı.

Son tümce: Tractatus Logico-Philosophicus (veya Logisch-Philosophische Abhandlung), Ludwig Wittgenstein, 1921

zamanda yolculuk

2012-01-06T01:23:00.000-08:00

Zamanda yolculuk yapmak insanoğlunu heyecanlandırıyor. İki vechesi var elbet:
i) Gelecek
ii) Geçmiş

i) Gelecek'e gitmiş olmayı hayal ederek heyecanlanıyoruz. Fakat ilk etapta hayalimize gelen, mesela on dakika sonrasına ya da bir kaç gün sonrasına gitmiş olmak değildir. Şöyle onlarca ya da yüzlerce yıl sonrası olsun. Herşey değişik olsun. Meraklarımızı giderelim.
- İyi de hangi merakı?
- Daha demincek oluşturduğumuz spesifik bir merakı.
Saçmalık. Bir mesnetsiz projeksiyonun kanıtını arıyoruz. Sonunda ne olduğunu göreceğiz ve akıl yürüteceğiz.

ii) Geçmiş'te hangi dilimde nerede olmak istiyoruz? Spesifik bir bilgi götürmek istiyoruz. Aydınlatmak istiyoruz o zaman ve mekanı. Elbette yine düne ya da 'kıymetsiz' bir zamana veya mekana gitmek istemiyoruz. Gittiğimizde bizim için çözülmüş bazı meselelerle uğraşan, götürdüklerimiz arasından bazı şeylerin bizim için yitmiş olan anlamını farketme 'erdeminde' insanlar görmek istiyoruz. Yahut, 'aslında ne olmuş' görmek istiyoruz. O zaman biraz daha geri gitmek gerekecek? Biraz daha, biraz daha?

...

Enteresan bir masturbatif eylemsellik. Şimdiyi yakalamışız da hesapta, sığmıyoruz bile ona. Işık hızı, ses hızı vs. Ben sana daha güzelini söyleyeyim: 'hız hızı'... Hadi aş bakalım. Asansörde kat düğmesine 3 kere daha basarsan yetişirsin belki.

Zaman bir vehimdir, her vehim gibi oyalanması bir ömür alır.

Türkiye'de İslamcılık / Baby Don't Go

2011-11-16T00:39:00.000-08:00

aldım mı da iyisi olsun dedik biliyon mu hafız
dedi
yatsıyı ötelemeye başlamıştık ki

arkama baktım önümde bir şey yoktu
önüme baktım arkamda kimse

gül de fotosentez yapar mı? ve
çocuğumu öldüren herkesin düşmanıyım hafız
dedi

herkes yalan söyler
islamcılar da yalan söylerler

üç vakte kadar bu sigara içilecek
kağıt öpülecek
tütün yatırılacak
çakmak çakılacak

bir de çay getir hafız
dedi
yatsıyı öteleyip ummana dalacaklardı

postposta şiir

2011-10-18T01:17:00.000-07:00

debdebelendim de duruldum
arbededen arbedeye savruldum
dağdağası bıktırdı hayatınızın
bir velvelede gönlüm benim

belkıs gibidir cimcimem
bitmez mi hiç vesvesem
şaşaasını dünyanın neyleyem
bir tantanada gönlüm benim

olur ya..

2011-09-14T15:34:00.000-07:00

Onlara, şeytanın peşine taktığı ve kendisine verdiğimiz ayetlerden sıyrılarak azgınlardan olan kişinin olayını anlat.
Dileseydik, onu ayetlerimizle üstün kılardık; fakat o, dünyaya meyletti ve hevesine uydu. Durumu, üstüne varsan da, kendi haline bıraksan da, dilini sarkıtıp soluyan köpeğin durumu gibidir. İşte ayetlerimizi yalan sayan kimselerin hali böyledir. Sen onlara bu kıssayı anlat, ola ki üzerinde düşünürler.

A'raf 175-176

unavoidables

2011-09-14T14:00:00.000-07:00

"Benim hocalarımdan biri diyordu ki, bir topluluğa girip yer olmadığı halde yukarılarda bir yerlere oturmak isteyen bir kişi, kendisine zorla yer açmaya çalışır. Görenler, onun ne kadar bencil biri olduğunu düşünür. Bazılarına ise yukanya buyurun diye ne kadar ısrar etseler de: 'Hayır biz yere, ayakkabılarımızın üstüne oturduk' derler, ikinci defa davet edildiklerinde ise: 'Teşekkür ederiz, burası çok rahat.' derler. İnsanlar, onlar hakkında ne kadar mütevazı insanlar diye düşünürler. Halbuki hakkında böyle düşünülen insan, diğerlerinden daha bencil olabilir. Yukarıda oturmak isteyen kişinin az bir bencilliği vardır ve: 'Benim yerim orası ben de oraya gitmek istiyorum, herkes benim yukarıda oturmaya layık olduğunu anlasın' der. Ancak aşağıda oturmak isteyen ise demek istiyor ki: 'Benim yerim de orasıdır. Beni, siz oraya davet ediyorsunuz. Demek benim yerimin yukarısı olduğunu anladınız. Bu durumda benim bencilliğimin derecesi de en az onlarınki kadardır. Ancak ben şunu göstermiş oluyorum: Ben o kadar iyi biriyim ki gördüğünüz gibi aslında yerim yukarıda olmasına rağmen, ben aşağıda oturuyorum. İşte bu benim onlara göre sahip olduğum izafi bencilliktir.'"
Ali Şeriati, "İnsan Neden Efsane Üretir?", ''Ali''

Kaçınılmazlar dediğimiz 'Takdir' tecelligahında başa düşen iş; her okazyonda 'estağfirullah'ı yaşamaktır o zaman. Kaçınılmaz mı değil mi, nedir kaçınılmaz olan, vs sorular da avuçlarını yalayıp beklesinler tatmin-i hakiki mevkiinden bakışlarımızı..

good guy

2011-09-11T14:24:00.000-07:00

A very nice guy, isn't he?

Ortamdan çıkıp giden herhangi birinin ardından, ''çok iyi biri'' diyerek, ortamda kalan diğerlerinin kendisine güvenini sağlayan adam, asıl you are a nice guy!

hayatın değişecek!

2011-09-11T14:22:00.000-07:00

Biri size ''hayatın değişecek'' dese, ''hayırdır piyango mu vuracak?'' gibisinden yanıtlamanız an meselesi. Bu kadar da mı sırıtır? Ne o tatmin olamıyor musun kuzum?

aç kalmak

2011-09-11T14:16:00.000-07:00

Diyelim ki x şehrinde sahura kalktınız oruç tuttunuz. Sabah uyanıp yola çıktınız ve doğuya doğru seyahat ediyorsunuz. Cevap verin hangi saate göre orucunuzu açacaksınız? Vardığınız yerdeki yerel saat..
Doğuya doğru seyahat ederken namaz vakti de daralır ve olduğunuz yerdeki saate göre kılarsınız. Fakat oruç açmak mesele olduğunda olduğunuz yerdeki saate göre oruç açmak garip gelir. Çünkü daha az süre aç kalmış olacaksınızdır.. Olur mu ki.. Bal gibi olur. Oruç aç kalmaksa olmaz. Ama oluyorsa, oruç aç kalmak değildir.

type A personality

2011-06-30T05:07:00.000-07:00

lord
kibirli
rekabetçi
sabırsız
gergin
saldırgan
huzurpesent
gayretli
agresif
adi
alçak
şerefsiz
hop hop
noluyoruz
yahu?

şaka

2011-06-01T01:16:00.000-07:00

şakara yaşadığı her deneyim
insanın
hayat teşekkül ediyor
neticede

şakara sarfettiği sözler
felsefesini
şakara ötelediği duruşlar
dinini

godoşesk mit

2011-05-20T14:13:00.000-07:00

kaleden kum
amele mezatında çığırtkan
şişede yüzme kursları
ve ortasında bir bebek

ya da

hızlı asansör makinesi
katları sayan müsteşar
künefe ağrısı hapı
ve ortasında bir bebek

efsane olan firavunun
peygamberi vardır

varoşesk mit

2011-05-20T14:03:00.000-07:00

kayıyor
kumbaracı yokuşundan
güneşli bir bahar günü
takılacak engel arayarak
çeşme başına kadar geliyor
gerisin geri! kayıyor bu sefer
istiklal'e!

"impossible object" bu yokuş
kaymaklar var ve engeller

üçe kadar sayıyor
sonra
bire kadar

corporate lady*

2011-05-20T14:00:00.000-07:00

*Yazar başlığın altında boşluk bulamadı, dolduramadı.

bigane

2011-01-29T15:35:00.000-08:00

ba hesti yu nistiyem biganegist
vez her du boridim ne merdanegist
ger men zi ecayibi ki der dil darem
divane nemi şevem, zi divanegist

Külliyat 238, Rubailer, Rumi

varlığımla yokluğum bigane
her ikisinden koptum, bu değil yiğitlik
gönlümde var da bir ucube
delirmiyorsam hala, zaten budur delilik

Şehrin Etekleri / Suburbia

2010-12-14T09:23:00.000-08:00

Ankastre mutfak,
Yüzyılda yirmi kişinin gördüğü/eceği
Bisiklet parkları,
Eşittir devletleri
Suburbian supermarkets
Süslü mezarları, öğlen koşuları,
Şehir konserleri, tren istasyonları

Sigara içmek için üstü açık kahvehane
Kafayı bulmak için süslü kapalı cafe
Rafadan yumurta alarmı, son model,
Bundan sebep yükselen dükkan

Akşam altıdan sonra
Ve pazar günleri
Kapalı dükkan
En fazla altı aylık turist vizesi
Ya yetişemezsem? Korkusu

Bağır çağır şarkı söyleyebilmek sokakta
Güneşsizlikten kurumuş yüzlerin arkasından
Saklamak alını yanakların
Bütün güç,
Burada,
Şehrin meydanında

Sittard

magdalena, the wall

2010-08-04T16:30:00.000-07:00

neresinden
hutumalı hayatın,
ne kadarından tutsi?

krótki film o miłości
kısa bile değil ki

sargı bezleri
iletken değil
salgı bezleri
boş durmazken

krótkim życiu żałuję
ne kadarı kısa
neresi film

salgı bezleri
boş durmuyorken
bir kelle bir yürek
neredelerdi, neredeler

market economy

2010-08-02T04:53:00.000-07:00

pazar bozuldu ey halkım,
halkım ey; bozuldu pazar,
bozuldu ey halkım pazar,
ey halkım, bozuldu pazar,
pazar ey! bozuldum, mahlukum ben.

iki domates iki şeftali,
bir aralıkta satıldı;
bir kelle bir yürek,
neredelerdi, neredeler.

yol olmayan geçit

2010-06-11T14:49:00.000-07:00

içeriden baktığımız kapılar;
içiçe değil,

duvar belki yok bile hiç
belkiler bile yok.

kapılar
asılmışlar fezaya, matuf usülleriyle

kapılar
geçilecektir elbet bir gün
en az bir kere

kapılar
muhayyel dünyalara açılan
muhayyer dünyalara kapatan

kapılar
içeriden aşina olduğumuz

kapılar
geçilmek alnının yazısı

kapılar
kilitleri yiğitlikle sırlanan

kapılar
yürüyen babaların yakınlaştırdığı

kapılar
esma adedi karesince mütenevvi

kapılar
içeriden aşina olduğumuz

kapılar
atmosfer kapılar
su kapılar
hüceyrat kapılar
nurani kapılar
zulmani kapılar

kapılar
rahmettir kapılar

kaptan aşikarız, neredeyiz?

2010-05-18T14:58:00.000-07:00

Yasin
(9) Biz onların önlerine bir set, arkalarına da bir set çekip gözlerini perdeledik. Artık görmezler.

Araf
(198) Eğer onları, doğru yola çağırırsanız işitmezler. Sen onların sana baktıklarını görürsün, halbuki onlar görmezler.

Bakara
(106) Biz herhangi bir âyetin hükmünü yürürlükten kaldırır veya onu unutturur (ya da ertelersek), yerine daha hayırlısını veya mislini getiririz. Allah'ın gücünün her şeye hakkıyla yettiğini bilmez misin?

Ta Ha
(89) Onlar bu heykelin, sözlerine karşılık vermediğini, kendilerinden hiçbir zararı uzaklaştıramayacağını ve onlara hiçbir fayda sağlayamayacağını görmezler mi?

Al-i İmran
(66) İşte siz böyle kimselersiniz! Diyelim ki biraz bilginiz olan şey hakkında tartıştınız. Ya hiç bilginiz olmayan şey hakkında niçin tartışıyorsunuz? Allah bilir, siz bilmezsiniz.

Yusuf
(21) O'nu satın alan Mısırlı kişi hanımına dedi ki: "Ona iyi bak. Belki bize yararı dokunur veya onu evlat ediniriz." İşte böylece biz Yûsuf'u o yere (Mısır'a) yerleştirdik ve ona (rüyadaki) olayların yorumunu öğretelim diye böyle yaptık. Allah işinde galiptir, fakat insanların çoğu bunu bilmezler.

Yusuf
(68) Babalarının emrettiği şekilde (ayrı kapılardan) girdiklerinde (bile) bu, Allah'tan gelecek hiçbir şeyi onlardan uzaklaştıracak değildi. Sadece Yakub içindeki bir dileği ortaya koymuş oldu. Şüphesiz o, biz kendisine öğrettiğimiz için bilgi sahibidir. Fakat insanların çoğu bilmezler.

Nur
(41) Göklerde ve yeryüzünde bulunan kimselerle, sıra sıra (kanat çırparak uçan) kuşların Allah'ı tespih ettiğini görmez misin? Her biri duasını ve tesbihini kesin olarak bilmektedir. Allah onların yapmakta olduğu şeyleri hakkıyla bilendir.

Nur
(43) Görmez misin ki Allah, bulutları sevk eder. Sonra, onları kaynaştırıp üst üste yığar. Nihayet yağmurun, onların arasından yağdığını görürsün. O, gökten, oradaki dağ (gibi bulut)lardan dolu indirir de onu dilediğine isabet ettirir, dilediğinden de geri çevirir. Bu bulutların şimşeğinin parıltısı neredeyse gözleri alacak.

Bakara
(107) Bilmez misin ki, göklerin ve yerin hükümranlığı Allah'ındır. Sizin için Allah'tan başka ne bir dost, ne de bir yardımcı vardır.

Yunus
(55) Bilesiniz ki, göklerdeki her şey, yerdeki her şey Allah'ındır. Yine bilesiniz ki, Allah'ın va'di haktır. Fakat onların çoğu bunu bilmez.

Furkan
(45) Rabbinin gölgeyi nasıl uzattığını görmez misin? İsteseydi onu sabit kılardı. Sonra biz güneşi gölgeye delil kıldık.

Bakara
(216) Savaş, hoşunuza gitmediği halde, size farz kılındı. Olur ki, bir şey sizin için hayırlı iken, siz onu hoş görmezsiniz. Yine olur ki, bir şey sizin için kötü iken, siz onu seversiniz. Allah bilir, siz bilmezsiniz.

Şuara
(226) Görmez misin ki onlar, her vadide şaşkın şaşkın dolaşırlar ve yapmadıkları şeyleri söylerler.

Maide
(40) bilmez misin ki göklerin ve yerin hükümranlığı Allah'a aittir. O dilediğine azap eder, dilediğini de bağışlar. Allah her şeye hakkıyla gücü yetendir.

Mücadele
(14) Allah'ın kendilerine gazap ettiği bir topluluğu dost edinenleri görmez misin? Onlar ne sizdendirler, ne de onlardan. Onlar bile bile yalan yere yemin ederler.

Enfal
(34) Onlar Mescid-i Haram'dan (mü'minleri) alıkoyarken ve oranın bakımına ehil de değillerken, Allah onlara ne diye azap etmesin? Oranın bakımına ehil olanlar ancak Allah'a karşı gelmekten sakınanlardır. Fakat onların çoğu bilmez.

Araf
(131) Fakat onlara iyilik geldiği zaman, "Bu bizimdir, (biz çalışıp kazandık)" derler. Eğer başlarına bir kötülük gelirse Mûsâ ve beraberindekilerin uğursuzluğuna yorarlardı. İyi bilin ki onların uğursuzluk sebebi ancak Allah katında (yazılı)dır. Fakat çokları bilmezler.

Nahl
(38) Onlar, "Allah ölen bir kimseyi diriltmez." diye var güçleriyle Allah'a yemin ettiler. Hayır diriltecek! Bu, yerine getirilmesini Allah'ın üzerine aldığı bir vaaddir. Fakat insanların çoğu bilmezler.

dönüşü olmayan yol

2010-05-01T15:11:00.000-07:00

yolun dönüşü yoksa yol 'tek yöndür' deriz. oysa her yol tek yöndür.

A'dan B'ye giden yolun dönüşü yoktur. B'den A'ya giden yol, başka bir yoldur. bu kadar mücerret durumda dahi bu kadar nettir hadise. yolu tanımlayan bilgi başı ve sonudur. her adım, bir baştan bir sona doğru atılır.

bunu böyle anlamak, bize 'tevbe' yi anlamayı hediye eder. tevbe etmek, 'filmi geriye doğru seyretmek' demek değildir. tevbe etmek başlı başına bir eylemdir. tevbe ile günahlar silinmez, tevbemiz kabul edilirse (ki bu garanti edilmiştir elhamdulillah), günahımız affedilir. bunu böyle anlayabilseydik, akıl oyunlarına gelmezdik.

tevbe etmek ibadettir, ibadet ezanı okunduğunda ise yol bellidir. ezan okunduğunda, neden diye sormak ibadetin ertelenmesini yahut terkedilmesini gerektirmez. iman, ezan okunduğunda yola girmeyi gerektirir; beklemesi gereken ise sorulardır.

çöp arabaları aynı kokar

2010-03-28T11:56:00.000-07:00

bugün farkettim bunu. ama gerçek.
karman çorman bir konteyner'ın, türlü türlü insanların türlü türlü artıklarını barındıran bir konteyner'ın, bütün medeniyetimizin cehennemin dibini boylaması için yeter sebeb olan bir konteyner'ın, bir başka konteyner ile aynı kokuda olması, bana aforizmalar haykırdı.

birbirinden farklılaşma vaveylası, soluduğumuz hava gibi hazırdır ortamlarımızda. çöplerimiz ise tıpatıp aynı olduğumuzu haykırıyor.

apayrı şeyler diye iddia ettiğimiz düşüncelerimiz, aslında aynı ambalajlardan çıkmış ama farklı dilimlenip servis edilmiş zokalardır.

kablo

2010-03-18T12:39:00.000-07:00

en son elektrik kesintisinde ne yapıyordunuz? işte onun gibi düşleyin ölümü. onun gibi yakalayacak sizi.

ben, uzun zaman sonra tekrar edindiğim şarj aletini bilgisayarıma takmış, onun keyfini yaşıyordum; üç dakika olmuştu. ve elektrikler kesildi. işte böyle düşlüyorum ölümü.

tam 'uzun' zamandır peşinde olduğum bir 'dünya'ya kabloyu bağlamanın peşinde, ya da daha demincek bunu elde etmiş ama onunla ne yapacağını bilemiyor olmanın buruk eğlencesinde olacağım.

şuurumu uyanık bulduğum nadir vakitlerde bunun böyle olmamasını, elektrikler kesildiğinde 'elektriği' kesilmeyen bir ruha kavuşmuş olmayı diliyorum, yalvarıyorum. ve şükür ki; Merci haktır.

lavinia

2010-03-15T15:05:00.000-07:00

rotanın başlangıcı sahilin doğu yakası.
yürüyorsunuz yan yan. solunuzda ağaçlar başlıyor. o zaman sağınızda ne var? deniz mi? hayır.
solunuza ağaçları koydunuz, sağınız boş kaldı. doluya koysanız almıyor, boşa koysanız dolmuyor.
en iyisi mi... koyverin gitsin. hariçten gazelciler'den 'yollar'ı koyun pikapınıza,

"bir kuş oldu şu gönlüm uçtu üzerimizde
konmak istedi lakin konmadı bir yerlere
geldi söyledi bana 'Mürşit arayan mısın?'
'evet' dedim 'benim o', o da dedi 'sensin o'"

sonra çıkarın onu fırlatın kenara. fayda gelmez taş plaktan, kafalar taş olmuş kafalar! en iyisi mi? en iyisi boş plak...

!! 650 yıl önce şuan oturduğun yerden kimler geçerdi haberin var mı? peki başbakan ne işe yarar bilir misin?
peki sen neden peygamber değilsin bildin mi?

sırtınıza dünyayı koydular sanırsınız. oysa temas ettiğiniz herşeye yük olup duruyorsunuz. kuzum, sizin derdiniz ne? yoksa beni de mi kovalayacaksınız yanınızdan? ben giderim merak etmeyin.

!! elini sürt duvarlara, sıvalı duvarlara! sıva kabarcıklarında devinsinler bir müddet. sonra bir bak bakalım elini hiç bu kadar hissetmiş miydin? söyle labunya, hiç bu kadar elini anlamış mıydın?

gidiniz, gelmemecesine gidiniz ama geliniz.
bizler hep buradayız, birazcık arkasında kafanızın...

lal

2010-03-10T15:16:00.000-08:00

susmak bir macera
susmak yürümek

Ölüm gibi gelir susmalar. Var olmak için, en azından bunu kanıtlamak için konuşmak zorundayızdır. Ve konuşma sebebimiz bu olduğunda yokluğa yuvarlar dururuz konuşurken. Yaratma hissini en güçlü hissettirendir konuşmak, ne ironik.
Tesbit etmeyi, isim koymayı yaratmak saymak, evet akademilerimizde bir marifettir ama yalnız orada değil. Hatta burada böyle olduğu için orada öyledir.

çıkıp gitmektir yol
susmayı kutsayınca
çıkıp gitmeksiz
kutsanmaz susmak

susayan susmaz,
suskunlara bakın hele bir
nasiplerinde vardır yudumlamış olmak

evlilikselliğin tinsel boyutlarında devinim

2010-02-18T22:50:00.000-08:00

"Batı uygarlığının insana empoze etmiş olduğu tüketim bilinçsizliği aracılığıyla, evliliği tüketilen bir kuruma çevirip 'aşk'ı yorgan altlarında aramaya mahkum hale getiren bir taarruz var. Bu taarruzun yegane kurucusu ve koruyucusu hükmündeki Batı dünyasına dinselin çağrısını sunan Kirkegaard'ın, aşkın ve evliliğin kurtarılmış gerçekliğini ortaya ortaya koymak için söyledikleri dikkat çekici. Evlilik kurumunun anlam dünyasında karşılığı olan sevgi, saygı, merhamet ve hoşgörü kavramlarını, bireysel duyguları nikah ile evrensele tekabül ettirerek ve bunu dinselleştirerek bireyin gerçek mutluluğa ulaşacağını söylüyor Kirkegaard. Hiçbir estetik ve etik duruşun bu sonucu doğuramayacağını ve özellikle ilişki boyutunda karşılanan sıkıntılara karşı yıkılmaz kale oluşunu ilişknin Tanrı'ya emanet edilmesi olarak temellendirmiştir. Evet, estetik ve etik genel olarak nedensele, yani görüntüsel olana yönelik yorum yaptığı için, her zaman sığ kalmış ve amaç-fiil ilişkisine tam cevap verememiştir. Yalnızca dinsel temele dayalı olan bir yapı içinde etrafı kalın surlarla kaplı güven dolu bir kale hükmünü alabilecektir evlilik. Ve duyurulmanın, bu kurumu evrensel bir boyuta (muhtemelen kişinin kendi evreni çapından bahsetmekte) taşıyacağını, güven ve huzur inşa edeceğini tanrısal olana yönelik vurgusuyla bize anlatmakta yazar."

Estetik öldü, evliliğe elveda ("Evliliğin estetik geçerliliği, Soren Kirkegaard" üzerine); Mustafa Zübeyr Berk, Ayraç Dergisi Sayı:01/Ağustos 2009

Klişe mi? Bizce değil. Saklandığımız yorganın altından, saklandıkları perdelerin ardına bakabilseydik (bunu mecburen yaptığımız zamanlardaki gibi) görecektik ki, tükenmişlikler ve tüketmişliklerden ötürü tüketemeyenler ve tükenmeyeceklere taarruz ediliyormuş. Mücessem İblis'in cismi mevcudiyetiyle ma'dum. Buna matuf cümle cümrün mukadderatı.

alma ağzına o lafı, yutamazsın demedim mi

2010-02-14T13:37:00.000-08:00

"Bin yıldan daha fazla bir süre önce, doğu İran'ın Buşenc kentinde doğmuş Ahmed bin Ali adında bir şeyh, tasavvufun mahiyeti konusunda çok az kimsenin belli bir fikre sahip olduğundan yakınıyordu. 'Bugün' diyordu Arapça olarak, 'tasavvuf gerçekliği olmayan bir isimdir; ama eskiden isimsiz bir gerçeklikti.'" William Chittik; Tasavvuf; Kısa Bir Giriş, İz Yayıncılık, 2003.

Gerçekliği olmayan isim, bizim çok aşina olduğumuz bir fenomen. Yazarlarımız, düşünürlerimiz bunu fazlasıyla işlemişlerdir. Ancak William Chittik'den yaptığımız bu alıntıdan da görüyoruz ki, 'eskiden' bu böyle değilmiş. Belki de eskiden de 'eskiden'e referans verilerek bu tanımlanıyormuş, bambaşka bir tartışma mevzuu, bambaşka bitmeyecek bir tartışma. Ama şurası açık ki, en azından eskiden 'tasavvuf' gibisi söz konusuymuş. Şimdi ise her şeyle ilgili bu gözlemi yapabiliyoruz, yahut yapmadan yapamıyoruz. Hatta, ve bir o kadar önemli olarak, bizde isim konularak var edilmiş olanlar ayyuka çıkmış durumdadır. Bundan korkarız, ya da korktuğumuzu dile getiririz. Taktığımız isimlerin başımıza bela olmasından o kadar bıkmışızdır ki, neredeyse konuşamaz olmuşuzdur. Bazen öyle anlar olur ki bazı kavramları kullanmaktan özellikle imtina ederiz, bunu yaptığımızda o kavramın 'temsil' ettiğini en azından onaylamış olmaktan çekiniriz. Bunu biraz açmak gerekecek.
Mezkur olan bir kavram ise, onaya matuf olan nedir? Kavram, adı üstünde, bir tanımdır. Kavramaya yarayandır. Kavramak ise, ironik bir şekilde, çevrelemek, yakalamak, avuçlamak demektir. Sorun acaba bu mudur? Kavramlaştırdığımızda çevreler, sıkıştırır mıyız manayı? Aslolan sorun bu olmamalı. Ve aslında bu da değildir. Sorun, kavramı karşılayanın, düşünenin, ele alanın, mana-yı ismi'sinden ötesine bakmamasındandır. Bu ise en genel manada, reddedicilik hastalığının tefekkürdeki tezahürüdür. Reddedici, perdecidir. Manaya yükselmek yerine, onu cibinlik içerisinde hapsedip, hakka tecavüz edendir. Manaya yükselmek yerine, manayı kendi (!) çöplüğüne indirmek hevesinde olandır. Bizim sorunumuz ise bu marazın, on bir parmaktan ziyade on parmaklı olmak gibi bir kusur olarak görülmesidir. Bir insan hata ediyor olabilir bunu kabul ederiz, ama saçma sapan bir biçimde, babasının dini üzere olan milyonların hata ediyor olabileceğini söylemekten ölesiye korkarız.

Aşağıdaki alıntı ilintili olduğundan acele edip buraya ekledim. İleride Theseus'un gemisi üzerinden tartışmamıza devam etmek dileğiyle.

""Theseus, Grek mitolojisinin yiğitlerinden, anlı şanlı yiğitlerinden biri. Girit labirentlerindeki Minotaur'u Ariadne'nin yardımıyla (labirette yolunu yitirmesin diye bir yumak yün verir ona) öldürüp Helenleri büyük bir beladan kurtardığında, bir kahraman olarak karşılanır. Atinalılar onun bu yiğitliğinden o kadar memnun kalırlar ki, Theseus'un Girit'e gidip döndüğü gemiyi bu yiğitliğinin karşılığı olarak korumaya karar verirler. Limanda demirlemiş geminin durdukça çürüyen ahşabını da değiştirir, her defasında eski tahtalarının yerine yenisini koyarlar. Bu böyle sürüp giderken, Atinalılar arasında bir tartışma başlar, Plutharkos bu tartışmayı şöyle aktarıyor: "Bir süre sonra bazı Atinalı'lar geminin Theseus'un gemisi olmaktan çıktığını, yeni ve bambaşka bir gemi olduğunu savunuyor, bazıları da onu Theseus'un gemisi olduğunu öne sürüyorlardı."" Hilmi Yavuz; Osmanlılık, Kültür, Kimlik s.125, Boyut Yayınları.
Bizce soru şudur; son çivi çakıldığında mı gemi Theseus'un gemisi olmaktan çıkmıştı, yoksa ilk tahta söküldüğünde mi o artık Theseus'un gemisi değildi." Seyit Nurfethi Erkal; Son Gemi, Sütun Yayınları, 2009.

küçük matematikçi

2009-12-06T14:50:00.000-08:00

"Du point à la ligne". Denis Guedj'in bir oyunu. Sayılar ve matematiksel ile ilgili oyunlar ve edebi türler üretmiş bir bilim tarihçisi ve matematikçi. Bu oyununda Guedj, tümevarımı kendileyin sergileyerek anlatıyor. Oyunda önce bir vardır. Bir geceyle var olur, ancak gün doğmasıyla görünür. Bir kendini o kadar seviyordur ki bir kez olsun kendi yüzüne doyasıya bakamamak içinde hep bir ukte olmuştur. Dünyayı dolaşıp durur. Bir yerde adi bir su birikintisinde kendini görür. "Nergiz, ikiz". İki'yi bulur 'özsever Narcisse'. Su birikintisi parlar, elmas gözünü kamaştırır. Başı döner. Mest! Mest!
Su bulanınca, bir şey çıkar. Üç!

...

küçük matematikçi: Sen de kimsin?
Üç: Benim adım Üç.
Ben sen, sen ve de senim.
km: Ben, ben ve de bensin öyle mi?
Üç: Evet, ben Üçüm; sen, sen ve senim.
km: Geri dönüş yok!
Ok yayından çıktı.
Kythera'ya yolculuk.
Bir durmadan kendini tekrar ediyor.
(küçük matematikçi bir tahtaya şöyle yazar: 1+1+1+1+...)
Bir: Bir, artı bir, artı bir, artı bir. Ben, artı ben, artı ben, (hızlanarak) bir, artı bir, artı bir, artı bir....
Ben artı ben artı ben,
(sakinleşerek) ben de ben, yine ben, hep ben hep ben.
Her zaman ben, dahası da ben cabası da ben, hep daha fazlası!
Öbüründe bir var yalnızca, çokta tek var.

....

kulak asma sen "hep ver!" diyenlere
bu defa verme kendine uluhiyeti
görelim hele bir
vermeyen kendine
uzatabilir mi onu başkasına
candan bir tepside

demiştik tam burada durarak! http://durarak.blogspot.com/2009/10/durak.html

Hiçlemeyen o kadar çoklar ki, o kadar çoklar ki hiçlemeyenler, hiçlikler o kadar çok ki, çoklar o kadar hiç ki, insan birini arıyor...

Büyük matematikçi çok azdır. Ama herkes küçük matematikçidir.

Alıntılar: L'empire des nombres, Gallimard, 1996 veya Sayılar İmparatorluğu, YKY, 2007, Denis Guedj ve One Zero Show veya Du point à la ligne, Le Seuil, 2001, Denis Guedj.

kanlı cumartesi

2009-11-23T13:22:00.000-08:00

ayaklarım üşüyor dünyanıza
çekiniyorum sizden
diyecekleriniz var bana
satacaklarınız

her yaz sonu gittiğim o yer nerede
her yaz başı kaçtığım ama sonunda koşarak gittiğim
sıcacıktı ayaklarım
aynı çırpınırdım belki
ama sıcacıktı ayaklarım
daha mı küçüklerdi yoksa
daha mı büyüyecekler yoksa

sertçe çekiniz kancalarınızı
yırtınız etimi, koparınız
bu ayaklar ısınmadıkça
sizi sevmeyeceğim
size sırtımı dönmedikçe

başkalık, hiç kimsenin kendini gıdıklayıp da gülmeyi becerememesidir

2009-11-21T06:07:00.000-08:00

"Transseksüellik: Eskiden psikotik sanrı olan şey, günümüzde insan haklarından biri sayılıyor. İnsan hakları psikotik bir sanrıya dönüşmüş olabilir mi?"
"Güzelliği yücelik mertebesinde tutmakla yetinmek ve merhametli bir işte onun eşdeğerini bulmamak ahlak dışı bir tutumdur."
"Binyıl öncesinin olayları uzayın boşluğunda bin ışık yılı öncesinde kaldı. Hiroşima bile bizden 60 ışık yılı geride. Hatta az önce yaşadığımız an bizden bir ışık anı uzakta. O halde mevcudiyet diye birşey yok (*mu?). Aramızdaki mesafe sonsuz küçük de olsa hiçbir şey hiçbir zaman mevcut değil: Ne duvar ne de karşımızdaki insan. Hatta bizim varoluşumuz bile; kendi varoluşumuzun çağdaşı olduğumuzu söylemek çok zor. "
"Sonsuza kadar bir soruyla yaşamak, bir cevapla yaşamaktan çok daha iyi."
"Bütün dünya batılı olduğunda, güneş nereden doğacak?"
Jean Baudrillard, Cool Anılar V (2000-2004), Ayrıntı Yayınları 2006

Çağdaşı en iyi okuyan Batılılardan biri olarak tanıdğımız Baudrillard'dan bir kaç alıntı. Noksanı kendisine aittir, belirtmek gerek. Niyetimiz yiğidi öldürmek evet ama hakkını da vermek. Nitekim Türkiye ziyaretinden sonra yakalandığı iki kanser, ona ölümü getirdi. Belki de hakkını önce vermiştik. Geleneği, salt Doğu'nun eline vermemekle birlikte onun geleneği taşımaya daha ziyade layık olduğunu takdir eden herkese ve Baudrillard'a selam ile.

bir dakikalık saygı düşünüşü

2009-11-20T14:51:00.000-08:00

"Doğru bir düşünce 'yeni' olamaz, çünkü hakikat insan aklının bir ürünü değildir."
"Modern insan kendisini hakikat seviyesine yükseltmeye çalışacağı yerde, hakikati kendi seviyesine indirmek istemektedir."
"Ayrıca her şeyi doğrudan doğruya, kendisi amaç kabul edilen insanın ölçülerine indirgemek istendiğinden, sonunda insanda bulunabilecek en düşük seviyeye kadar aşama aşama inildi ve sadece insan tabiatının maddi yanına ait ihtiyaçların tatmin edilmesine çalışıldı."
René Guénon, La Crise Du Monde Moderne, Modern Dünyanın Bunalımı, 1927.

Haşiye: özellikle belirtmek isteriz ki kitabın ayrı bölümlerinden oldukları için, ardı ardına yazdığımızda mükerrer görünseler dahi tevekkeli değildir.

Dekalog-1: “Senin Tanrın benim, başka Tanrın yoktur.”

2009-11-15T17:38:00.000-08:00

On emir. On film. Kieslowski’den, nam-ı diğer “Dekalog”. Ve Allah’ın adıyla başlayalım:
İlk emir: “Senin Tanrın benim, başka Tanrın yoktur.”
Yani: “La ilahe illallah”
Ne müşrik ne kâfir, ikisinin arasında bir yerde, Batı pozitivizminin tam içerisinde, “epistemoloji” ile uğraşan bir üniversite hocası. Bilgisayarı onun, tabiri caizse, mürşidi olmuş bir bilim adamı. (Haberi yok ki Niyazi Mısrî ’den, bilsin “Her mürşide el verme ki yolunu sarpa uğratır / Mürşidi kâmil olanın gayet yolu âsân imiş.” dizelerini!) Bir de oğlu var, kendisine benzetmekte onu yavaş yavaş. Aklın, bilimin her şeyi çözeceğini öğretmekte ona, ispatlamaya çalışmakta. “Ben” demekte çok. “Ben” demekten büyük günahın olmadığını da unutmakta.
Bir kız kardeşi var, oğlanın da halası yani, o Allah’a inanmakta. Katolik. “Babanın yaşam tarzı çok mantıklı görünebilir, ama Tanrı'nın kurallarını çiğniyor.” diyor bir ara çocuğa ve çocuk da soruyor:
“Tanrı kim?”
Sarılıyor halası çocuğa ve:
“Şimdi kendini nasıl hissediyorsun?”
“Seni seviyorum.”
“İşte Tanrı tam olarak orada.”
Yani Hadis-i Şerif de buyrulduğu gibi: “Rabbim alemlere sığmadı, ama mümin kulunun kalbine sığdı”
Peki babanın yaptığı hesaplar, bilime inancıyla tuttuğu hesaplar çarşıya uydu mu? Kendisini eşyaya teslim etti de, çocuğunun ölümünü durdurabildi mi? Mukadderat’ı hesaplayabildi mi bilgisayarı?
Hayır.
Çünkü “La ilahe” dedi, “İllallah” demeyi kendine yediremedi.

Sisifos Miti

2009-11-01T11:55:00.000-08:00

''Bu mit ''trajik'' ise, kahraman bilinçli olduğu içindir. Gerçekten de, her adımda başarma umuduyla desteklenseydi, neden kederli olacaktı? Bugünün işçisi yaşamının tüm günlerinde aynı işlerde çalışır, bu yazgı da abzürtlükte bundan aşağı kalmaz. Ama ancak bilinçli olduğu ender anlarda ''trajik''tir. Sisifos, tanrıların paryası, güçsüz ve ayaklanmış Sisifos, düşkün durumunun bütün enginliğini bilir: inişi sırasında bunu düşünür. Bunalımını oluşturan açık görüşlülük aynı zamanda yengisini de tüketir. Horgörünün aşamadığı yazgı yoktur.''
Albert Camus, Sisifos Miti, Le Mythe De Sisyphe, 1942.

Tanrıların hep yeniden aşağı yuvarlanacak olan taşı tepeye çıkarmakla cezalandırdıkları Sisifos, cezasını bilinçli olarak kabullenmiş, tekrar yuvarlanacağını bildiği halde taşı bütün gücüyle yukarı taşır. Okuyucuyu bu mitle ilgili daha fazla bilgiye yönlendirmeye gerek görmüyoruz (doğru veya yanlış). Bu alıntı Camus'a dair çok şahsi bir özettir. Çünkü bu sözlerin hemen ardından Sisifos'u mutlu olarak geride bırakmak isteyecektir. Absurdlük ve mutluluğun birlikteliğini böylece meşrulaştırır.

Şerh: Adam olacak üslup

2009-11-01T11:28:00.000-08:00

Aşağıdaki yazımızın şerhe ihtiyacı olduğunu düşündük, ama söz konusu Guénon'un yapıtı olunca şerhi de ona bırakmayı yeğledik. Şimdiki alıntı aşağıdaki alıntının yapıldığı bölümden...

"Bugün bunca insanın "dünyanın sonu" fikriyle kafasını kurcalaması kuşkusuz rastlantı değildir. Buna bazı bakımlardan üzülebiliriz. Çünkü yanlış anlaşılan bu düşüncenin yol açtığı çılgınlıklar, bunun sonucu çeşitli çevrelerdeki ''Mesih'' ile ilgili taşkınlıklar, çağımızın zihinsel dengesizliğinin doğurduğu bütün bu belirtiler, aynı dengesizliği kesinlikle ihmal edilemez ölçüde artırmaya yarıyor. Bununla birlikte bu durum, göz önüne almadan geçemeyeceğimiz bir gerçektir. Bu tür şeylerle karşılaşıldığında takınılacak en iyi tavır, kuşkusuz bunları önemsiz yanılgılar ve kuruntular gibi görüp, hiç incelemeden basit bir biçimde dışlamaktır. Bununla birlikte, bunlar gerçekte yanılgı da olsalar, en iyisi, onları olduğu gibi ifşa ederek, onları meydana getiren nedenleri ve her şeye rağmen onlarda bulunabilecek gerçekleri, az çok ('öyle ya da böyle' denilmek istenilmiş olabilir *bizim notumuz) bozulmuş da olsa, araştırmaktır diye düşünüyoruz. Çünkü yanılgı tamamen olumsuz bir varoluş tarzı olduğundan, mutlak yanılgıya hiçbir yerde rastlanamaz ve böyle bir şey anlamsız bir laftan ibaret olur. Meseleleri bu tarzda değerlendirerek, bu ''dünyanın sonu'' kaygısının, şu an içinde yaşadığımız genel sıkıntıyla sıkı sıkıya bağlı olduğunu kolayca görürüz: Bazı zihinlerde denetimsiz bir şekilde herhangi bir şeyin gerçekten sona ermek üzere olduğu ön sezisini bulanıkça uyandırarak, o belleklerde çok doğal olarak demin değindiğimiz saçmalıklar şeklinde dışa vuran düzensiz ve çoğunlukla fazla maddileştirilmiş tasvirler oluşturur. Zaten bu açıklama onlar yararına bir özür değildir; ya da en azından sorumlu olmadıkları zihinsel etkinliklere eğilim duyup, ellerinde olmadan yanılgıya düşenler affedilse bile, bu asla yanılgının kendisini affetmek için bir neden olamaz."
René Guénon, La Crise Du Monde Moderne, Modern Dünyanın Bunalımı, 1927.

Adam olacak üslup

2009-10-29T13:58:00.000-07:00

"... yanılgı tamamen olumsuz bir varoluş tarzı olduğundan, mutlak yanılgıya hiçbir yerde rastlanamaz, böyle bir şey anlamsız bir laftan ibaret kalır..."
René Guénon, La Crise Du Monde Moderne, Modern Dünyanın Bunalımı, 1927.
Üsluba dair büyük bir ders veriyor Üstad. Tamamen içi boşalmış ve boş bir laf (kuruntu) olarak kalmış 'entelektüel hoşgörü'nün aslında hangi üslubun yerini işgal ettiğini, defalarca vurguladığı anti-pasifist yaklaşımın kendisi tarafından nasıl meşrulaştırıldığını, ontolojik düzlemde üzerinde durulanın, gayet makul bir biçimde, daha naif düzlemlerde nasıl korunabileceğini gösteriyor. Af dileyerek ve bir kez daha saygıyla...

Kafka'ya Nazire: Aforizmalar

2009-10-13T10:21:00.000-07:00

Sürekli "Bence" demesi kibrinden değil, tevazuundan.
Çünkü söylediğinin indî bir mülahaza olduğunu,
hakikat-i mahz olamayacağını düşünüyor.
Bu böyledir, demiyor; bence diye kayıt düşüyor.

l'art post-moderne

2009-10-07T01:28:00.000-07:00

"There left no difference between modern art and
technical, advertising, mediatic or quantitative
processes. There is no more a stage for odd or effusive
art to reflect contemporary world. Hence, there is
nothing called contemporary art, because there is no
difference between that and the present world, they are the
same thing."
Jean Baudrilliard, 2005, "The Intelligence of Evil or the Lucidity Pact"

This is what I was feeling when I saw the 11th International Istanbul Biennial. For instance, I liked the installation called "Ataturk Köşesi" most, which was not included in the exhibition. It was on the wall, produced probably by the last students of the Ferikoy Greek School, under supervision of their teachers.

aforizmadan terşih

2009-10-06T06:45:00.001-07:00

"İnsanın belli başlı iki günahı vardır, öbürleri bunlardan çıkar: Sabırsızlık ve tembellik. Sabırsız oldukları için Cennet'ten kovuldular, tembelliklerinden ötürü geri dönemiyorlar. Ama belki de belli başlı sadece bir günahları var: Sabırsızlık. Sabırsızlıklarından ötürü kovulmuşlardı, sabırsızlıklarından ötürü geri dönemiyorlar."
Franz Kafka, 1917-1918, "Günah, ızdırap, umut ve doğru yol üzerine aforizmalar"

Sevgili Kafka, bizlere bu fikrinden bahsederken sabırsızlık etmiş ve ilk bulgusundan aslında daha doğru olabileceğini düşündüğü ikinci bulgusundan ilkinden önce bahsetmiş değildi. Nitekim metin hatem bulmadan dilediğince değiştirebilirdi. O vakit aslında Kafka bize sadece ne düşündüğünü değil nasıl düşündüğünü de göstermek istemişti. Üstelik karar veremediğini de. Oysa biz eğer bugün böyle bir düşünüşe çıksaydık muhtemelen derdik ki "Her günahta şirke giden bir yol vardır." Ama belki de "Her günahta şirke giden ve şirkten gelen zıt iki şeritli bir yol vardır." demeyi daha doğru bulabilirdik. Zira biz sabırsızlığı ademoğlunun ilahlık iddiasına dayandırmayı yeğleriz. Ademoğlu kudret iddia eder, hikmet iddia eder, malikiyet iddia eder, rububiyet iddia eder. Yani eğer tecelliyatı Sahibi'ne teslim etmez ise günaha girer. Bu şirkten gelen yolu ifade eder. Şirke giden şeridi görmek ise idrake muhtemelen daha açıktır.

durarak

2009-10-05T07:20:00.000-07:00

kulak asma sen
ne söylerlerse söylesinler
verme bu defa

kıt'a dur
her adımda dur
durmadan yola çıkan
kudurur
ötekisi tasdik eder her adımda
belki de tevbe
vakıa budur

kulak asma sen "hep ver!" diyenlere
bu defa verme kendine uluhiyeti
görelim hele bir
vermeyen kendine
uzatabilir mi onu başkasına
candan bir tepside

duyek çeşm

2009-09-07T17:05:00.000-07:00

mana alemi mütenevvi

isim isim

harf harf

lakin perdeler göz önünde

ayatın önünde değil haşa

suhulet hasıl olur bundan

rahmet gözünü alır

a'ver olmayanın

tasaffi ettikçe yolcu

perdeler incelir

pencereye bakamaz artık

pencereden bakar

vira bismillah!

miftah-ul gaybın yanında mısın

palermo

2009-09-07T16:47:00.000-07:00

merdivenden inen birisi

senin için

bu adı her neyse o'dur

başka birşey değil

olmak zorunda

sana sunuşlar yapan

methiyeler düzen

değil hiçbirisi

hepsi bile değil

ince, nazenin sigara yaprakları

güzeldirler evet

lakin tütün yaprağı

en güzelidir yaprakların

kokarlar

senin için

talan

2009-08-30T18:51:00.000-07:00

"felsefi buluyorum" dedi Camus

kovaladılar adamı

iki Alman polisi de üstelik

günahları birr değildi ama

ecirleri bir oldu

ne anlamışlardı bilen olmadı

ne anlamıştı ozan bundan

gören yok

"yel vurdu, talan oldu" diyordu oysa

kadim abes

2009-08-29T19:16:00.000-07:00

taş düştü oh! dedi

bir adım attı ah! dedi

mi? hayır,

öyle olmadı

taş düştü ah! dedi

bir adım attı oh! dedi

yine

---

2009-08-26T17:01:00.002-07:00

rengi yoktur zamanımın

insanlarımın

şehrimin ve eserlerimin

kara görürsünüz siz onları

siyah düşünürsünüz

ne de doğru söylersiniz

kıyamet geçerken cehennemin üstünden

yakmasın istemez misiniz ki

nahoş bir üfürük bile olmasın

göze dokunan bir renk

ipucu bir inilti

rahmet havadır

rahmet su

rahmet ışık

anafor

2009-08-26T17:00:00.001-07:00

Moderniteye sövmek ayıptır. Kapitalizme sövmek ayıptır. Post-moderne sövmek ayıptır. Küreselleşmeye sövmek ayıptır.

Kişi eğer sövecek birşey arıyorsa illa ki; kendisini bulmalıdır ilkin. Kendine sövmemek de ayıptır. Bıkmadan usanmadan sövmeli kişi. Metroya bindiğine sövmüyorsa kişi, metroya bindiğinde sövmesi ayıptır. Kişi eğer paranoit olmuşsa komplo teorileriyle, sövmelidir doyasıya kendisine. Bu kadar çabuk çözebildiği için...

Dünyaya düştüysen bir kere, yabancıysan her seferinde... Sövebileceğin tek merci ta kendinsin. Yalandan korkuyorsan yılandan korkmadığın kadar, yalnızlıktan dövünüyorsan ilk fırsatta, karanlığa bir kibrit çakmaktan dem vuruyorsan, en büyük düşmanınsa cehalet, kalabalıklaşmasından şikayetçisiysen şehrinin, hep anlaşılmamaktan dertliysen, laf kalabalığı kabusun olmuşsa, klişlere sövüyorsan kendinen önce, koparmalısın dilini kendi ellerinle...

Buraya düştüysen bir kere, dünya zor geliyorsa her seferinde... Sövebileceğin tek merci, üç noktalardan da öte ta kendinsin. Yardım elini uzatmaktan yanaysan, büyük değişimlere inanarak ulaşmak niyetindeysen, her başarına bir meşruiyet takıştırabiliyorsan, bir kere bile olsun kendin için yaşamadığına adın kadar eminsen, kaldırabildiğin tek yükün kıçın olmadığını düşünüyorsan, ve hep daha güzel bir dünya düşlüyorsan, güzel, güneşli günlere inanıyorsan, diyetini ödemelisin bunların, giyotine vermelisin kollarını...

Bu dünyaya düştünse bir kere, ağlıyorsan her seferinde... Sövebileceğin tek merci sana en yakın olan ta kendindir. Güzelliğin beyaz atını mahmuzlamanın peşindeysen, annene sevgini herşeyden üstte tutabiliyorsan, özlemden zerre zevk almıyorsan, dünyaya kuruş değer vermiyorsan, güzelliği içeride arıyorsan, sahip olmanın peşinde değilsen kimseye, güven senin için en önemlisiyse ahlak nüvelerinin ve kalbin sonuna kadar açabiliyorsa kapılarını, çek silahını koy yüreğinin üstüne...

Ölümü yakıştırabildiğini düşünüyorsan kendine, kendine yakışanı yapmalısın.

Evren denizinde, dünyanın peşinde yüzüyorsa kişi, dövülmekten usanmamalı dalgalarla...

Alemde meşhud olan bu devran,

Tekamül içindir, kemale doğru

Her nokta cevval, her zerre raksan,

Uçup giderler, visale doğru

Koşup giderler insan, ekvan

Tutulmaz kapılmaz hayale doğru